​Μνήμες από την Αμμόχωστο. Καθόλου θολές και καθόλου μακρινές. Όμορφες; Όχι μόνον. Η γενιά μας, έζησε πολλά. Έζησε, έπαθε... έμαθε; Δεν το έχει αποδείξει ακόμα. Αυτό θα γίνει μόνο όταν τολμήσουμε «να ρίξουμε τα μαύρα».

Οι αναφορές τόσο στα ιστορικοπολιτικά γεγονότα όσο και στα μέρη που περιγράφονται στο βιβλίο θέλω να πιστεύω ότι μεταφέρονται στις ορθές τους διαστάσεις. Οι ήρωες του μυθιστορήματος μόνο αληθινοί δεν είναι.

Εύχομαι τα γραφούμενα μου να ξυπνήσουν σε κάποιους αντίστοιχες μνήμες, σε κάποιους δε άλλους που δεν έζησαν την Αμμόχωστο του ’70 να δώσουν το περίγραμμα της ζωής στην πόλη του ονείρου.​