Το «Ένα παραμύθι ΜΟΝΟ για σένα!» ξεκινά με είκοσι ζωγραφιές του ίδιου παιδιού. Μπορεί να μην έχουν καμία σχέση μεταξύ τους — κι εκεί ακριβώς αρχίζει το παιχνίδι.

Με αφετηρία μόνο τις ζωγραφιές του παιδιού, αφήνω τη φαντασία μου να δημιουργήσει τους χαρακτήρες, τις συνδέσεις και τις περιπέτειες που θα ενώσουν είκοσι διαφορετικές εικόνες σε μία ιστορία. Η δική μου φαντασία δίνει το νήμα· η φαντασία του παιδιού δίνει τον κόσμο.

Το αποτέλεσμα είναι ένα παραμύθι που δεν ανήκει αποκλειστικά σε κανέναν από τους δυο μας. Το παιδί ζωγραφίζει τα κομμάτια του· εγώ, με τη φαντασία μου, τα ενώνω σε μια ιστορία και, τελικά, σε ένα βιβλίο φτιαγμένο μόνο γι’ αυτό το παιδί.